Dinsdag, 13 oktober 2009
SNEEK - Dichteres Baukje van Kesteren uit Sneek is weer in de prijzen gevallen. Ditmaal won zij een prijsvraag van uitgeverij Pica naar aanleiding van de nieuwe druk van het boek 'Storm in mijn hoofd' van Arwin Wels, een boek met een lach en een traan over ADHD en autisme. In deze prijsvraag werden inzenders gevraagd een gedicht over ADHD of autisme in te sturen.
Auteur Arwin Wels, die het gedicht van Van Kesteren de onbetwiste winnaar vond, schreef in het juryrapport: 'De boodschap is positief en komt heel helder naar voren. Daarbij worden mooie en heel duidelijke beelden gebruikt zonder in clichés te vervallen of zweverig te worden. [...] Dit is een gedicht wat ik zelf geschreven zou willen hebben.'
En dit is het winnende gedicht:
Zoals een regenboog
met zes of zeven grijzen
Zoals een toverbal
met enkel wit en geel
Of als een sportwedstrijd
met louter tweede prijzen,
een carillon dat steeds
hetzelfde wijsje speelt
Zo kan het leven zelf
ons nauwelijks verrassen
wanneer wie ‘anders' is
zich steevast aan moet passen
Baukje van Kesteren - 2009
Bron: Groot Sneek, www.grootsneek.nl
13 oktober 2009
SNEEK - De Sneker dichteres Baukje van Kesteren heeft opnieuw een dichtwedstrijd gewonnen. Uitgeverij Pica organiseerde de wedstrijd naar aanleiding van het verschijnen van de dichtbundel 'Storm in mijn hoofd' van Arwin Wels.
Wels is vader van vier kinderen, van wie één met het syndroom van Asperger en ADHD. In de wedstrijd ging het dan ook om gedichten die naar autisme en/of ADHD verwezen. Van Kesteren ontvangt een boekenpakket ter waarde van 250 Euro.
Bron: Sneeker Nieuwsblad, www.sneekernieuwsblad.nl
Vrijdag, 24 april 2009
SNEEK - Dichteres Baukje van Kesteren is opnieuw in de prijzen gevallen, deze keer in een wedstrijd uitgeschreven door het e-magazine Taalpost. De inzendingen moesten bestaan uit een ollekebolleke (Fries: hupsûpengroattenbrij), bij voorkeur over het onderwerp 'taal'.
Het ollekebolleke is als versvorm in het Nederlands geïntroduceerd door Drs. P. Het moet qua vormgeving aan strenge eisen voldoen. Zo omvat het acht regels met een vaststaand ritme of metrum, waarbij de zesde regel uit een woord van zes lettergrepen bestaat. Er waren vijf prijzen uitgeloofd, alle bestaande uit een exemplaar van het boek 'Zeslettergrepigheid' van Drs. P., dat onlangs verschenen is bij uitgeverij Nijgh & Van Ditmar. De inzending van Van Kesteren ging over haar woonplaats Sneek:
Rondom de Waterpoort
en de Martinikerk
waar ik mijn hart en
mijn zorgen verlies
vindt men een zuivere
meerdantweetaligheid:
hier spreekt men Nederlands,
Snekers en Fries
Van Kesteren: 'Ik heb nog zitten dubben of ik Snekers met één e in de eerste lettergreep zou schrijven of met twee. In officiële nederlandstalige teksten op internet kwam ik het vooral met één e tegen, daarom heb ik het uiteindelijk zo gedaan. Persoonlijk heb ik voorkeur voor een dubbele e, dat is in mijn ogen meer authentiek.' Van Kesteren won eerder onder meer tweemaal de Willem Wilmink dichtwedstrijd.
Bron: Groot Sneek, www.grootsneek.nl

ALMELO - De 13e Willem Wilmink Prijs werd door de jury toegekend aan Baukje van Kesteren (Sneek) met haar gedicht Amfibilogica. De basisregel 'Wat als ik deze nu nog lege regel niet geschreven had?' werd aangeleverd door dichter-entertainer Theo Nijland.
Bij de 13e dichtdag ter nagedachtenis aan Willem Wilmink was het weer een drukte van belang met veel bekende vaderlandse dichters als gast. Allen lazen een gedicht van eigen werk voor. Zo waren er o.a. Driek van Wissen, Jan-Pierre Rawie, Jan Boerstoel, Jan J. Pietersen en speciale gast Theo Nijland die de basisregel voor de Willem Wilmink Prijs had geschreven.
Bron: AlmeloNieuws.nl
ALMELO - De 13e Willem Wilmink Prijs werd door de jury toegekend aan Baukje van Kesteren (Sneek) met haar gedicht Amfibilogica. De basisregel 'Wat als ik deze nu nog lege regel niet geschreven had?' werd aangeleverd door dichter-entertainer Theo Nijland.
Bij de 13e dichtdag ter nagedachtenis aan Willem Wilmink was het weer een drukte van belang met veel bekende vaderlandse dichters als gast. Allen lazen een gedicht van eigen werk voor. Zo waren er o.a Driek van Wissen, Jan-Pierre Rawie, Jan Boerstoel, Jan J. Pietersen en speciale gast Theo Nijland die de basisregel voor de Willem Wilmink Prijs had geschreven. De middag begon met een korte filmvertoning waarin Willem WilmInk en Harrie Bannink op 'herkenningstocht' door hun geboorteplaats Enschede liepen, waarbij zeker de Javastraat - waarin Wilmink opgroeide - niet werd vergeten. Bannink haalde nog even het gedicht Enschede aan van Wilmink waarover hij destijds nogal wat kritiek had gekregen, maar zei Bannink in de film; 'Willem heeft ook heel veel positieve dingen over Enschede geschreven.'
Vooral de dichtregel, 'Het is het eindpunt van de trein. Bijna niemand hoeft er te zijn. Enschede!' werd Wilmink destijds kwalijk genomen. Wilmink die in Enschede werd geboren en opgroeide, ging in Almelo naar de middelbare school waarvandaan zijn moeder geboortig was.
Dat Wilmink supportersschare uit het gehele land komt, bewees wel de deelname aan de dichtwedstrijd. Juryvoorzitter Gerard Haverkorte gaf een korte bloemlezing over dichtregels uit de ruim 150 ingezonden gedichten die niet tot nominatie hadden geleid, dit tot hilariteit onder de bezoekers. De tien genomineerden waren alle uitgenodigd en op één na aanwezig om hun gedicht voor te lezen. De genomineerden waren: Baukje van Kesteren (1.) - Sneek, Rob Boudestein (2.) - Hollandscheveld, Bep Grootendorst (8. e.o.) - Oostkapelle, Bob Boswinkel (8. e.o.), J. Thomas (7.), Marie Gabrielle Manche (6.), Carola Werger (5.) - allen uit Enschede, Paul Wind (4.) - Almelo, Gert Toirkens (3.) - Oldenzaal, Hans Manders (10.) - HeeswijkDinther.
De jury koos uiteindelijk als winnaar in deze door de bibliotheek Almelo i.s.m. Dagblad De Twentsche Courant Tubantia uitgeroepen dichtwedstrijd voor het gedicht Amfibilogica van Baukje van Kesteren die daarmee voor de 2e keer in dertien jaar winnaar werd.
Amfibilogica
Een fijnbesnaarde kikker uit de buurt van Vriezenveen
zat peinzend aan de vaart en kwaakte zachtjes voor zich heen.
Hij tuurde in het water en hij staarde naar de lucht,
en nu en dan ontsnapte hem een zorgelijke zucht.
Totdat een zacht geritsel zijn gedachtegang verstoorde,
en vagelijk herkende hij een pad uit Lichtenvoorde.
'Mijn waarde', sprak de pad, een tikkeltje geaffecteerd,
'Het spijt me, maar u lijkt me enigszins gedeprimeerd.
In paddenkringen staat u als een groot poëet bekend,
gaat u misschien gebukt onder de last van uw talent?'
De kikker liet gekweld zijn ogen rusten op de pad
en zei: 'U hebt gelijk ik heb het helemaal gehad.
Ik zit hier maar te piekeren, mijn hersens draaien dol,
het kunnen van een kikker heeft zijn grenzen, after all.'
De pad, die tot zijn spijt nooit op de voorgrond had gestaan,
bespeurde hier een kans en bood spontaan zijn diensten aan.
'Vertel me uw probleem, twee weten immers meer dan één.'
'Graag', zei de kikker, 'Kom, ik draai er dan maar niet omheen.
Dit is het waar ik in mijn overpeinzingen op stuit:
ik weet zo'n mooie regel, hij komt echt van binnenuit!
Maar iets maakt hem onlogisch, en ik weet niet wat het is,
zou u eens willen horen of ik mij misschien vergis?'
En plechtig declameerde hij vervolgens voor de pad:
'Wat als ik deze lege regel nu nog niet geschreven had?'
De pad dacht na, en nog eens na, en dacht nog dieper na,
een frons stond op zijn voorhoofd, maar toen riep hij uit: 'Aha!
Ik weet niet veel van logica, maar dit is ben ik bang,
de clou: die mooie zin van u, die is een woord te lang!'
Bron: Almelo's Weekblad

ALMELO - De dertiende editie van de Willem Wilmink Dichtwedstrijd is gewonnen door Baukje van Kesteren uit Sneek. Dat is zondag bekend gemaakt tijdens de finale van de dichtwedstrijd in de bibliotheek van Almelo. Met gebruikmaking van de regel 'Wat als ik deze nu nog lege regel niet geschreven had' (Theo Nijland) maakt Van Kesteren met haar gedicht 'Amfibiologica' *) het meeste indruk op de jury.
Baukje van Kesteren is de eerste deelnemer die de jaarlijkse wedstrijd inmiddels twee keer op haar naam wist te schrijven. Eerder won de Friezin in 2006. Rob Boudestein (Hollandscheveld) kreeg de tweede prijs, Gert Toirkens (Oldenzaal) werd derde. De dichtersmanifestatie begon in 1997 met een door Willem Wilmink bedachte zin 'Maar tevergeefs, er schoot mij niets te binnen'.
De winnares kreeg een boekenpakket en het 'lezertje' van De Twentsche Courant Tubantia, een door kunstenaar Don Dekker gemaakt beeld.
Bron: Twentsche Courant / Tubantia
*) Noot BvK: de juiste spelling is 'Amfibilogica'.

Het bijzondere aan dit complex is dat er (naast een aantal individuele bewoners) twee woongroepen onderdak hebben gevonden: een woongroep voor senioren ‘De Wettertoer’ en ‘Woongroep 2000’ voor jonge mensen met een handicap. Nadat de Sneker schrijfster/dichteres Baukje van Kesteren haar gedicht ‘Thuisgekomen’ had voorgelezen, werd de opening verricht door de directeur van de Wieren, de heer Heikema van der Kloet, samen met de dichteres en een aantal leden van beide woongroepen.
Met elkaar onthulden zij het gedicht ‘Thuisgekomen’ van Van Kesteren, dat in natuursteen gegraveerd een plaats heeft gekregen op een van de pilaren in de onderdoorgang van het gebouw - een idee van de projectleider, de heer Veluwenkamp. Vervolgens kwam mevrouw Elly Sikma aan het woord, die de geschiedenis schetste van de inspanningen van ‘De Wettertoer’ en de Wieren in de loop van de afgelopen jaren. Daarbij noemde zij met name de heer Auke Zandstra en mevrouw Wil de Jong, respectievelijk voorzitter en secretaris van het bestuur van ‘De Wettertoer’. De opening werd gevolgd door een receptie. Tevens werden de gasten in de gelegenheid gesteld de gemeenschappelijke ruimten van beide woongroepen te bezichtigen.
Thuisgekomen
Dit land, waarin ik niet geboren ben
maar dat ik toch van jongs af aan al ken
Waar ik logeerde in het grote bed
en heel wat kinderstapjes heb gezet
En deze stad, mij al zo snel vertrouwd
de statige gebouwen eeuwenoud
Doorsneden door het water, en omgeven
en door de eeuwen heen zichzelf gebleven
Dit dierbaar land en deze mooie stad
die door zovelen al is liefgehad
Hier ben ik, na er jaren van te dromen
uiteindelijk voor altijd thuisgekomen
Baukje van Kesteren
Bron: allesvan.nl
3 september - Middels het weghalen van een doek waardoor
een gedicht van Baukje van Kesteren zichtbaar werd, is gistermiddag het wooncomplex Scherhemstraat
officieel geopend. Dit gebouw is verrezen op de plek waar ooit een groot aantal duplexwoningen de
toegang tot de wijk Lemmerweg-West vormden. In het complex zijn 40 appartementen gerealiseerd.
Negen appartementen zijn bestemd voor de Woongroep 2000, acht jongeren vanaf 23 jaar met een
verstandelijke beperking, dertig voor een woongroep van senioren (de Wettertoer). Het gedicht
werd onthuld door directeur Henk Heikema van der Kloet (rechts) en leden van de Woongroep 2000,
terwijl Baukje van Kesteren met de bloemen in de hand toekijkt.
Bron: Sneker Internetkrant
Welkom |
ACIM |
ADD/ADHD overzicht |
ADD en ADHD |
Artikelen |
Autisme, ASS |
Bekroonde gedichten |
Boeken
Columns | Cora |
E-mail |
Dichtbundels |
Dichten |
Dichten - diversen |
Foto's |
Gastenboek |
Genezing? |
Handleiding
In de media |
Interviews |
Levensverhaal |
Lezingen |
Lezingen, archief |
Links |
Literatuur |
Maillijsten |
ME/CVS
Nieuwsgroepen |
Recensies |
Schrijven |
Sitemap |
Verhalen |
Verstrooid | Voorlezen |
Weblog |
Welkom
Datum laatste wijziging: 23 oktober 2009