A Course In Miracles® (ACIM)
De letters ACIM staan voor A Course In Miracles, in het Nederlands: Een Cursus in Wonderen, afgekort ECIW.
Hieronder volgt een uitleg van wat de Cursus (zoals Een Cursus in Wonderen vaak kortweg wordt genoemd) is en wat deze in de afgelopen jaren voor rol in mijn leven is gaan spelen. Maar ik begin met een gedichtje dat ik in januari 2003 heb geschreven op grond van mijn ervaringen met de Cursus:
Vergeven
Mijn wrok trekt zich terug
als de zee bij eb
en maakt plaats voor Uw liefde
die ik in mij heb.
Mijn wrok komt soms op
als de zee bij vloed
maar van binnen weet ik:
ook dit komt goed.
Baukje van Kesteren
Indeling van de tekst hierna
- Wat is Een Cursus in Wonderen?
- Wat is een wonder?
- Indeling van het boek
- De Cursus en de Bijbel
- De centrale boodschap van de Cursus
- Eén doel, vele wegen
- Hoe ik ermee begon
- Verdere ontwikkelingen
- Adressen, literatuur
Wat is Een Cursus in Wonderen?
Een Cursus in Wonderen (kortweg vaak 'de Cursus' genoemd) is een boek dat tot stand gekomen is door de gezamenlijke inspanningen van twee mensen: de Amerikaanse psychologe Helen Schucman, destijds verbonden aan de afdeling Psychologie van het Columbia Presbyterian Medical Center in New York, en de directeur van deze afdeling, William Thetford. Helen Schucman kreeg de tekst gedicteerd door een innerlijke stem, die zich aan haar bekend maakte als Jezus - de Jezus uit de bijbel, zoals op veel plaatsen in de Cursus blijkt. Dit gebeurde nadat zijzelf en William Thetford, vanwege hun moeizame verhouding met elkaar en met collega's in de universitaire wereld, tegenover elkaar hadden verzucht: 'Er moet toch een andere manier zijn om met elkaar om te gaan!'
Over het ontstaan van de Cursus zijn verschillende boeken geschreven, waaronder 'Het verhaal achter Een Cursus in Wonderen' door D. Patrick Miller en 'Inleiding tot Een Cursus in Wonderen' door Kenneth Wapnick, beide uitgegeven door uitgeverij Ankh Hermes.
Voor meer informatie over de betreffende boeken en uitgevers zie Literatuur.
Wat is een wonder?
Een wonder in de zin van de Cursus is wat er gebeurt als je op een 'andere', dat is een volkomen liefdevolle manier naar de wereld om je heen, je medemensen en/of jezelf kijkt. Soms brengt zo'n verandering in kijken een wonder met zich mee in de betekenis waarin wij dat woord meestal opvatten: als iets wat 'eigenlijk niet kan' of iets wat 'te bijzonder is om toeval te zijn'; maar dat hoeft niet. Een wonder bestaat heel vaak uit een herstelde of verbeterde relatie of uit meer vrede met een bestaande situatie.
Indeling van het boek
Een Cursus in Wonderen bestaat uit drie delen plus een verklaring van de gebruikte termen. Om te beginnen het uitgebreide Tekstboek, dat ca. 700 pagina's omvat. Dan volgt het werkboek met 365 lessen, dus voor elke dag van een jaar één. Op welke dag van het jaar je met die lessen begint doet er niet toe. De lessen bestaan uit een of twee regels die gebruikt kunnen worden voor meditaties en als hulp in situaties waarin je gedurende de dag verzeild kunt raken, met een toelichting van enkele alinea's tot enkele pagina's. Het werkboek bestaat uit twee delen. Je zou kunnen zeggen dat het eerste deel vooral bedoeld is om onjuiste manieren van naar dingen kijken af te leren, en het tweede vooral om de juiste manier van kijken aan te leren. In het eerste deel van het werkboek zijn de toelichtingen vrij lang, later worden ze korter. Het derde deel is het Handboek voor leraren en tot slot volgt er zoals gezegd een Verklaring van termen.
De Cursus en de Bijbel
De terminologie van de Cursus doet sterk denken aan de bijbelse terminologie en er wordt
in de Cursus ook vaak naar de Bijbel verwezen. Hier en daar wordt er een toelichting
gegeven op woorden die Jezus in de Bijbel spreekt; soms wordt een gebruikelijke
interpretatie van een fragment gecorrigeerd.
Wat mij persoonlijk vooral opvalt aan de Cursus als ik deze met de Bijbel vergelijk
is dat de Cursus van een uitsluitend liefdevolle God spreekt. In de Bijbel wordt God immers
nog wel eens afgeschilderd als wraakzuchtig.
De centrale boodschap van de Cursus
De centrale boodschap in de Cursus is dat alle ellende die wij hier op aarde meemaken, het gevolg is van ons eigen geloof in de gedachte dat wij ons van God, en daardoor ook van elkaar, hebben afgescheiden. De Cursus helpt ons onze goddelijke oorsprong te herinneren, die tevens onze bestemming is. Als wij onszelf weer als 'de heilige Zoon van God' zien, en als één met God en met elkaar, kunnen wij alle ellende en negatieve gevoelens achter ons laten.
De manier om ons onze ware oorsprong en bestemming te herinneren, is vergeving. Het woord vergeven betekent in dit verband 'loslaten'. Alles wat er is gebeurd en wat negatieve gevoelens bij je heeft achtergelaten, kun je loslaten als 'niet werkelijk', niet meer bestaand en dus niet bestaand.
De Cursus leert ons, onszelf te vergeven door de ander te vergeven. Ik moet daarbij zeggen dat het voor mij soms omgekeerd werkt. In de ene situatie richt ik me eerst op vergeving van de ander; in een andere situatie heb ik het nodig, eerst mezelf te vergeven.
Eén doel, vele wegen
De centrale boodschap in de Cursus kan denk ik ook op veel andere manieren onder woorden worden gebracht. Uiteindelijk komen deze allemaal op hetzelfde neer, net zoals de 365 werkboeklessen in wezen allemaal op hetzelfde neerkomen. Maar omdat de boodschap in taal is weergegeven, en omdat wij mensen zijn met ieder onze eigen ervaringen en onze eigen manieren om taal te interpreteren, is het handig dat deze boodschap op veel verschillende manieren wordt geformuleerd. Enerzijds is hij daardoor voor veel meer mensen begrijpelijk; anderzijds is het feit dat je dezelfde boodschap in steeds weer andere woorden leest, ook heel verhelderend. Het voorkomt dat je blijft steken in een interpretatie die niet helemaal juist is, of in iets wat je niet goed begrijpt. Aan de andere kant moet je ook met deze verschillende formuleringen om leren gaan, want er lijken zich bij het bestuderen van de Cursus wel eens tegenstrijdigheden voor te doen. Het kan dan ook erg belangrijk zijn om er met iemand anders over te praten.
Lange tijd was de Cursus niet in Nederlandse vertaling verkrijgbaar en veel Nederlandse 'studenten' (de gebruikelijke term voor mensen die de Cursus bestuderen en in hun leven willen toepassen) behielpen zich toen met de Engelstalige versie, die in de ogen van velen bepaald niet gemakkelijk is geschreven. Misschien is dit een van de oorzaken dat veel Nederlanders begonnen met het bestuderen van het werkboek, en het Tekstboek voor later bewaarden. Dit is niet in strijd met de bedoeling van de Cursus: in het Handboek voor leraren wordt expliciet gezegd dat ieder voor zichzelf kan bepalen met welk deel van de Cursus hij of zij wil beginnen.
| N.B. | De Engelstalige Cursus is wel heel mooi geschreven; een groot deel ervan heeft een metrum dat de tekst heel poëtisch maakt en dat ook het werk van Shakespeare kenmerkt. Dat metrum is in de vertaling helaas verloren gegaan. Persoonlijk vind ik het hierdoor juist gemakkelijker om de Engelstalige versie te lezen, maar een woordenboek (of de Nederlandse vertaling van de Cursus) is daarbij af en toe wel noodzakelijk. |
Ook verklaart de Cursus zichzelf niet als de enige weg tot God, de
enige manier om weer 'heel' te worden. Ieder is vrij om zijn eigen weg te kiezen.
Wel zegt de Cursus dat het volgen van deze weg ons duizenden jaren kan besparen.
We kunnen dankzij de Cursus als het ware heel wat bochten in onze moeizame weg terug
naar God afsnijden. In dit verband wil ik graag de woorden aanhalen die een oosterse
goeroe eens sprak tegen een tante van mij: 'Je kunt maar het beste binnen het geloof
blijven waarin je bent opgegroeid. Het is in veel gevallen niet goed om een volkomen
andere religie te kiezen.' Daarmee is natuurlijk niet gezegd dat we
ontwikkelingen in het geloof waarin we zijn opgegroeid, moeten afwijzen. Het
Nieuwe Testament gaf als het ware een herinterpretatie van het 'oude geloof'
van de Joden in de tijd van Christus' leven op aarde; de Cursus geeft opnieuw
zo'n herinterpretatie. Voor mij zijn de woorden van die goeroe zeker van
toepassing.
Rond mijn twintigste had ik het geloof volledig de rug toegekeerd en pas rond
mijn vijfenveertigste kwam ik er via de Cursus weer mee in aanraking. Maar om de een
of andere reden ervaar ik het als heel weldadig dat de Cursus op de Bijbel
teruggrijpt. In het licht van de Cursus bezien zijn veel bijbelpassages heel
mooi, waar ze dat voor mij vroeger niet waren.
Hoe ik ermee begon
Eerste poging
Op het moment dat ik dit schrijf, juli 2003, is het alweer jaren geleden dat ik voor
het eerst met de Engelstalige versie van de Cursus in aanraking kwam. Ik had toen al
ME/CVS (chronische vermoeidheidssyndroom) en leidde een erg beperkt en geïsoleerd
leven. Een vriendin met wie ik door mijn ziekte in aanraking was gekomen, hield zich
intensief bezig met spiritualiteit en haar eigen spirituele groei. Ze had trouwens een
streng gereformeerde achtergrond, was ook nog lid van de kerk, maar hield zich
daarnaast met andere vormen van spiritualiteit bezig.
Nu moest ik van spiritualiteit in die tijd niet veel hebben, maar ik raakte er toch bij betrokken. Dit kwam mede door een cursusweek die ik in de zomer van 1993 volgde in centrum De Voorde in Steyl (Limburg). Met de vriendin die ik hierboven noemde ben ik op een gegeven moment een serie bijeenkomsten rond Een cursus in wonderen gaan volgen. Kort daarna heb ik zelf ook het boek gekocht. In die tijd stond echter alles wat met 'geloof' te maken had me nog erg tegen en de Cursus bleek me, nadat ik een paar maanden de werkboeklessen had gedaan, veel te religieus.
Mijn eerste exempaar van ACIM heb ik (zoals heel veel studenten van de Cursus een keer blijken te doen!) na enige tijd in de afvalcontainer gegooid. Dat was weliswaar niet alleen omdat de inhoud me tegenstond; ik was ook nogal slordig met het boek omgesprongen en het zag er niet meer uit.
Het Padwerk als brug
Vanaf mijn negentiende heb ik ernstige psychische problemen gehad die pas verklaard
werden toen ik rond mijn vijftigste de juiste diagnose kreeg. Al die tijd ben ik op
zoek geweest naar een vorm van psychotherapie of zelfhulp waarmee ik deze
problemen op kon lossen. Ik had al veel geprobeerd (zie de pagina Levensverhaal,
paragraaf Psychiatrische hulp),
maar niets had echt geholpen.
Al dat zoeken bracht me op een gegeven moment in aanraking met de Padlezingen van Eva Pierrakos, waarvan er in Nederland ongeveer vijftig zijn gebundeld in drie boeken: Padwerk (werken aan jezelf of juist niet?), Voortgaan op je pad (van overleven naar leven) en Liefde nader bekeken (padwerk en relaties), alle uitgegeven door uitgeverij Ankh Hermes te Deventer.
| N.B. | Ik heb gemerkt dat mensen die over het Padwerk willen lezen, geneigd zijn met het laatstgenoemde boek te beginnen. De titel ervan is voor velen blijkbaar aantrekkelijker dan die van de eerste twee. Mijn eigen ervaring is echter dat het beter is met het eerste boek te beginnen, omdat het dan veel duidelijker wordt wat het Padwerk inhoudt. |
Deze drie boeken heb ik achter elkaar gelezen en vervolgens heb ik bij Padwerk Nederland nog veel meer lezingen besteld. Ook bleek een vriendin van me veel lezingen in bezit te hebben. Ik dronk ze als het ware in.
Het Padwerk sprak mij in die tijd meer aan dan de Cursus. Enerzijds is het een vorm van psychotherapie die je zelf in alle omstandigheden kunt toepassen, dus ook als er geen therapeut is die je daarbij kan begeleiden. Anderzijds is het ook heel spiritueel, maar niet sterk religieus getint. Dat was voor mij op dat moment veel beter te 'verteren'.
Uiteindelijk heeft het Padwerk voor mij gefungeerd als een brug tussen de a-religieuze visie die ik voorheen had en de religieuze visie van de Cursus. Nadat ik heel veel Padlezingen, ook niet-vertaalde, had gelezen heb ik een nieuw exemplaar van Een cursus in wonderen gekocht. Sindsdien is er geen dag voorbijgegaan of ik heb me met de Cursus beziggehouden.
Verdere ontwikkelingen
Het voorgaande heb ik in juli 2003 geschreven; inmiddels is het september 2009.
Op andere pagina's van deze site vertel ik over de ontwikkelingen die ik sindsdien
heb doorgemaakt, zowel op het persoonlijke vlak als in professioneel opzicht.
Verschillende min of meer conflictueuze relaties die ik had zijn geheeld en voor een
aantal slechte relaties (bijvoorbeeld met artsen) zijn andere in de plaats gekomen.
Alles bij elkaar is mijn leven momenteel meer vervullend dan het ooit is geweest en
heb ik veel om dankbaar voor te zijn.
Adressen, literatuur
Het belangrijkste adres in Nederland waar je terecht kunt als je in Een cursus in wonderen geïnteresseerd bent geraakt, is:
Stichting Miracles in Contact
Eemstraat 14-b
3742 CA Baarn
tel. 035 888 3073
www.miraclesincontact.nl
Deze stichting geeft onder andere een nieuwsbrief uit die vier maal per jaar verschijnt en waarin veel activiteiten rond de Cursus staan vermeld, waaronder studiegroepen in alle delen van het land, lezingen en workshopseries. Ook kun je bij deze stichting veel uitgaven (boeken, cassettebandjes) aanschaffen die betrekking hebben op de Cursus.
Er zijn meer organisaties rond Een cursus in wonderen dan deze. Een enkele daarvan heeft een sektarisch karakter; als je in een organisatie rond de Cursus geïnteresseerd bent, beoordeel dan voor jezelf of je met een organisatie te maken hebt die bij je past. De Cursus zelf is nadrukkelijk niet sektarisch bedoeld; dat blijkt wel uit het feit dat in de Cursus zelf wordt gezegd dat het slechts één weg onder vele is.
Verder is er een actieve Nederlandstalige maillijst over de Cursus,
te vinden op
http://groups.yahoo.com/group/ACIMned/.
Een zeer actieve Engelstalige nieuwsgroep over de Cursus is talk.religion.course-miracle.
Tot slot zijn er talloze websites waar je informatie over Een cursus in
wonderen kunt vinden; de handigste zoekterm is ACIM.
Voor meer (of meer persoonlijke) informatie kun je me mailen via de pagina Contact.